جمعه ۳ خرداد ۱۳۹۸ Friday 24th of May 2019
ads
ads
ads
  2 ماه قبل     تسنیم

یک دندانپزشک مبتکر ایرانی فعال در حوزه "ارتودنسی" موفق به ثبت روش جدید و مبتکرانه‌ای به نام "کریستال کارکت"در آمریکا شده که این روش جدید می‌تواند تحولی بزرگ در حوزه ارتودنسی ایجاد کند.


به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران پویا ؛ "ارتودنسی" به روشی که تا به امروز با استفاده از سیم و براکت مرسوم بوده، یک روش فراگیر برای تصحیح شکل قرارگیری دندان ها در فک محسوب می شود که البته با عوارض و مشکلاتی مانند پوسیدگی دندان ها در زمان طولانی ارتودنسی، نمایان بودن سیم و براکت روی دندان ها و ... همراه است.

اما یکی از دندانپزشکان کشورمان اخیراً موفق شده طرح و روش جدید و مبتکرانه ای به نام "کریستال کارکت" (ارتودنسی شفاف) را در کشور آمریکا به ثبت برساند که می تواند باعث ایجاد تحولی بزرگ در حوزه ارتودنسی شود و مشکلات رایج ارتودنسی به روش قدیدم را حل کند؛ این طرح در سایت ثبت اختراع ایران نیز ثبت شده است اما طبق گفته "دکتر ولدخانی" به عنوان مبتکر این طرح ، به دلیل مخالفت های تامل برانگیز برخی از متخصصان ارتودنسی کشورمان، با مشکلاتی در حوزه اجرا و پیاده سازی در ایران مواجه شده است.

برای اطلاع و آشنایی با ابعاد "کریستال کارکت" گفت وگویی با دکتر ولدخانی داشتیم که در ادامه تقدیم مخاطبان ارجمند تسنیم شده است:

تسنیم: شما یک روش جدید به نام ارتودنسی شفاف به ثبت رسانده اید؛ تفاوت این طرح با روش رایج ارتودنسی چیست؟

در ارتودنسی، یک طرح درمان و یک روش پیاده کردن وجود دارد؛ در روشهای پیاده کردن طرح درمان هم می توان از پلاکهای متحرک استفاده کرد و هم به صورت سیم و براکت باشد که روی دندان نصب می شود.

سیستم سنتی، همان استفاده از سیم و براکت است که براکت روی دندان نصب می شود و به تبع آن، سیمی که روی دهان قرار گرفته است، دندان به فرم سیم ردیف می شود.

روش جدید ارائه شده، متحرک است؛ در این روش از دهان بیمار یک قالب دقیق تهیه می شود و آن قالب با اسکنر سه بعدی اسکن می شود یا با دستگاه اینترواولار به صورت مستقیم، از دهان بیمار اسکن گرفته می شود؛ سپس از اسکن تهیه شده، در نرم افزاری، دندانها از پایه خود جدا می شوند و بر اساس طرح درمان، دندانها ردیف می شوند، در نهایت چون وضعیت فعلی دندان وجود دارد و وضعبت آخر نیز تهیه شده است، بر اساس آن اطلاعات، نرم افزار، انیمیشنی از تغییرات هر 0.25 میلیمتر و همچنین مدلهایی ارائه می دهد؛ این مدلها ممکن است بین 5 تا 30 مورد باشد.

این مدلها با پرینتر سه بعدی، پرینت می شود، روی هر کدام، یک صفحه شفاف با دستگاه وکیوم فورمینگ پرس می شود و یک پلاک شفاف ایجاد می شود؛ بیمار از شماره یک این مدلها، شروع به استفاده می کند و با استفاده از هر مدل، در دندانها 0.25 میلیمتر تغییرات ایجاد می شود و کم کم دندانها به موقعیت دلخواه می رسد.

تسنیم: قالبی که در محیط دهان و دندان استفاده می شود، از چه جنسی است؟

نوعی پلیمر است که می تواند پلی یترین، پلی کربنت و... باشد.

تسنیم: آیا این روش به صورت کامل، ابداعی شماست و پیش از این وجود نداشته است؟

مفهوم آن مربوط 40 تا 50 سال پیش است که قالبی که گرفته می شد، دندان ها با اره از روی گچ جدا و از روی آن پلاک درست می شد؛ تفاوت روش ارائه شده با روش قدیمی در اجرای آن به کمک کامپیوتر است.

زمانی که به آمریکا رفتم، در یک مطب ارتودنسی شروع به کار کردم که دکتر مطب یک تکنیک جدید مربوط به یک شرکت خیلی بزرگ در آمریکا در استفاده از نرم افزار را به من نشان داد و از آن سال، یعنی سال 2004، حوزه من کدکم سیستم در حوزه دندانپزشکی است؛ یعنی هر نرم افزار و دستگاهی در دندانپزشکی استفاده می شود، در مورد آن مطالعه کردم.

سیستمی که در آمریکا وجود داشت، در قسمت بایو مکانیک، ایراد زیادی داشت چون اصلا آن قسمت رعایت نشده بود؛ در آمریکا مانند اینجا نیست که کار از دانشگاه خارج شده و در حال انجام باشد، این کار توسط یک مهندس کامپیوتر انجام شده بود، پایه علمی نداشت و دندانها حرکت می کرد.

من قسمت بایومکانیک ارتودنسی را در سیستم خود پیاده کردم؛ ابتدا با یک نرم افزار صنعتی کار را انجام می دادم؛ اواخر سال 2011 که به ایران آمدم از دانشگاه شیراز، یک بیمار گرفتم؛ از او قالب تهیه کردم، به آمریکا بردم، تری های آن را برایشان پست کردم، در ایران استفاده شد، نتیجه بسیار مطلوبی نیز داشت و طول درمان حدود 11 ماه بود.

تسنیم: در روش سنتی مبتنی بر سیم و براکت، درمان چقدر طول می کشد؟

حدود یکسال و نیم به بالا طول می کشد اما مدت درمان در روش کریستال کارکت کمتر است در عین حال درد ندارد، استفاده کردن از آن راحت تر است و دیده نمی شود یعنی کسانی که شغل آنها با تکلم همراه است، کسی متوجه در حال ارتودنسی بودن آنها نمی شود و در تکلم آنها نیز اثر ندارد همچنین کسانی که از روش براکت و سیم به روش سنتی استفاده می کنند، به دلیل گیر غذایی که دارد، پوسیدگی دندان بسیار زیاد است یعنی روش جدید می تواند آمار پوسیدگی دندانی را در سطح جامعه کاهش دهد.

برخی متخصصان چون عادت به مغلطه دارند، در مورد براکت، بحثی داشتند که براکت پوسیدگی ایجاد نمی کند، ما هم نمی گوییم، براکت پوسیدگی ایجاد می کند؛ براکتی که روی دندان می چسبد، باعث گیر غذایی می شود و تمام بیمارانی که نمی توانند بهداشت را رعایت کنند، تنبل هستند یا هر دلیل دیگری که وجود دارد، در نهایت باعث پوسیدگی می شود و بعضا دندانهای شش خود را از دست می دهند که منجر به گذاشتن ایمپلنت می شود و یک هزینه اضافه به بیمار تحمیل می شود که در سطح جامعه، این هزینه، زیاد خواهد بود.

تسنیم: هزینه این روش در مقایسه با روشهای مرسوم فعلی ارتودنسی در کشور چقدر است؟

از لحاظ هزینه به دنبال کم کردن هزینه آن در ایران هستم اما اکنون این روش از ارتودنسی معمول، گرانتر نیست که به دلیل افزایش قیمت دلار با ارتودنسی در یک سطح است.

میانگینی که در جامعه برای ارتودنسی رایج وجود دارد بین 7 تا 10 میلیون تومان است و در همین رنج، روش "کریستال کارکت" انجام می شود ضمن اینکه با دو شرکت دانش بنیان نیز در ارتباط هستم که صفحات پلیمر در داخل کشور تولید شود تا ارزش افزوده آن کم شود و هزینه آن برای بیمار بسیار کاهش یابد.

تسنیم: درباره نحوه قرار گرفتن قالبها در دهان در روش ابداعی خودتان توضیح بیشتری ارائه کنید ...

از 2004 تاکنون روی ضخامت های مختلف این قالبها کار کرده ام؛ این لایه روی دندان می نشیند؛ وقتی مدل نهایی در نرم افزار مشخص می شود، نرم افزار، تا رسیدن به مدل نهایی، یک سری مدل تدریجی از مدل اولیه تا مدل انتهایی را ارائه می دهد و تمام سری های که نرم افزار نشان می دهد، ساخته می شود.

هر دو هفته یک بار قالب روی دندان بیمار، تغییر می کند که من این را به دلیل اینکه باید علمی باشد، تغییر داده ام چون پروسه حرکت دندانها به صورت فیزیولوژیک، سه هفته طول می کشد، پلاک اول حتما باید سه هفته استفاده شود تا با فشاری که وارد می کند، حرکت فیزیولوژیک دندان روی استخوان، شروع شود و بعد از آن در پلاکهای بعدی، می توان این فاصله را به دو هفته کاهش داد؛ مدت استفاده از پلاکها نیز حداقل 22 ساعت در روز است.

در این روش بیمار می تواند در هنگام غذا خوردن، پلاک را از دهان خارج کند، بعد صرف غذا، دندانها را مسواک بزند و پلاک را روی آنها قرار دهد؛ سؤالی در  مورد شکستن این پلاکها مطرح می شود که مدت استفاده از این پلاکها، دوهفته است لذا تا بخواهد بشکند، مدت استفاده تمام شده است.

تسنیم: تاکنون چند مورد ارتودنسی به این روش انجام داده اید؟

تا کنون بیش از 300 ارتودنسی موفقیت آمیز با این روش انجام داده ام البته این تعداد، فقط مربوط به ایران نیست و در آمریکا هم بوده است و این روش در آمریکا با اسم "کریستال کارکت" ثبت شده است.

سیستم کار درآمریکا بر اساس کار ارتودنسی نیست چون من این کار را در محل هایی که ارتودنسی در آمریکا آموزش داده می شود، ارائه کرده ام و نشان داده ام که سیستم من در حال انجام بخش مربوط به مکانیک است؛ به عنوان مثال، گاهی نیاز است دندان داخل استخوان فک شود که اصطلاحا به آن اینتروشن گفته می شود، در سیستم من، اینتروشن انجام می شود یا اکستروشن که بعضا نیاز است دندان از استخوان فک به سمت پایینتر آورده شود، در این طرح قابل انجام است.

این سیستم قابل توضیح است و در بسیاری از کلاسهای آموزشی و کنگره ها، آن را توضیح داده ام اما آن سیستم فعال در آمریکا در کتاب مرجع پرافیت که مربوط به ارتودنسی است، نوشته شده است که نمی تواند اینتروشن یا اکستروشن انجام دهد.

تسنیم: اشاره کردید که به دنبال کاهش هزینه های این روش هستید؛ اجرای این روش تا چه میزان می تواند برای بیمار نسبت به روش ارتودنسی رایج ارزانتر تمام شود؟

عمده مواد مصرفی در این روش، واردتی است و چون قیمت دلار بالا است، به هر ترتیب که این مواد بخواهد وارد شود، هزینه زیاد می شود.

در سال 77 پروپوزالی در موضو ع تولید دندان در محیط آزمایشگاهی دادم، یعنی خود جوانه دندانی در محیط آزمایشگاهی تولید شود ؛ چند سالی است که موسساتی به اسم رویان شناسی و... تشکیل شده است، در زمانی که من این موضوع را مطرح کردم این موسسات وجود نداشت.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز که من آنجا درس خوانده ام، نخستین دانشگاه ایران بود که به اینترنت متصل شد و من که در اینترنت در حال سرچ بودم، به دلیل علاقه ام به مسئله ژنتیک، متوجه تولید یک توده استخوانی بدون شکل از سلولهای بنیادی شدم؛ در آن زمان پروپوزالی ارائه دادم که از طریق سلولهای بنیادی حتی می شود "جوانه دندانی" تولید کرد که برای انجام آن از من تعهد حضور 8 ساله در ایران گرفته شد اما باز هم در نهایت به دلیل هزینه بالای آن، پذیرفته نشد.

در 2005 که در آمریکا بودم، در یکی از دانشگاه های علوم پزشکی آمریکا در باستم، جوانه دندانی روی موش و خوک را درست کردند اما به شکل دندان نرسیده بودند که البته شاید تاکنون رسیده باشند؛ اگر در سال 77 که من این پروپوزال را ارائه کردم، پذیرفته می شد، اکنون ایران به این دانش رسیده بود؛ اگر این پروژه جوانه دندان عملی شود، کسانی که دندان خود را از دست داده اند، می توانند مجدد صاحب دندان شوند!

در سال 2010، آذر ماه با انجمن دندانپزشکان ایران تماس گرفتم که این روش کریستال کارکت را در ایران مطرح کنم، گفتند: «الان وقتش نیست، بهمن ماه تماس بگیرید!»، بهمن ماه زنگ زدم، گفتند:«پر شده است!»

ابتدا فکر کردم واقعا مسئله پر شدن است، به ایران برگشتم تا مکانی برای این کار بگیرم، مکانی ندادند؛ دنبال غرفه در نمایشگاه کنگره دندانپزشکان بودم، گفتند: «باید مجوز از وزارتخانه دریافت کنی»، در حالیکه هیچکس این کار را نکرده بود، این کار را کردم و غرفه گرفتم.

در غرفه، یک متخصص اورتودنسی آمد، در حال توضیح طرح بودم؛ از من می پرسید شما چه کاره هستید، گفتم دندانپزشک عمومی هستم، گفت پس شما نمی توانید این را درست کنید! من هم با خنده جواب دادم "اگر اشکال علمی به طرح دارید، وارد کنید."

تسنیم: بنابر این توضیحات حضرتعالی، متخصصینی که با این طرح ابداعی مخالفت دارند، دلیل علمی برای مخالفتشان ندارند، پس دلیل مخالفتشان چیست؟

قبل گفته بودم که اگر این مسئله مشکلی دارد باید در مورد آن بحث علمی شود؛ فرض کنید یک نفر با دلیل و برهان، وجود خدا را اثبات کند، آن وقت، یک نفر بدون هیچ دلیلی بخواهد وجود خدا را انکار کند، استدلال متخصصان ارتودنسی از این نوع است؛ اینگونه نیست که یکی از این متخصصان با بررسی چند مورد که به این روش، ارتودنسی روی آنها انجام شده است، به آن نقد وارد کند؛ من دلایل این مخالفت ها در داخل را "اقتصادی" می دانم.

تسنیم: یعنی شما فکر می کنید دلیل مخالفت متخصصان ارتودنسی با طرح پیشنهادی شما، احتمال کاهش درآمد آنها است؟

یکی از دلایل آن همین است! دلیل دیگر آن می تواند ثبت این روش به اسم خودشان باشد؛ خانم دکتری متخصص ارتودنسی به همراه یک آقای دکتر متخصص که از طریق اینترنت، طرح را برای آنها ارائه داده بودم، یک لابراتوار فعال در زمینه ارتودنسی را برای همکاری با من فرستاده بودند تا به چگونگی پیاده کردن قسمت بایومکانیک توسط من پی ببرند و به نام خودشان ثبت کنند!

یا به عنوان نمونه دیگر، در یکی از کنگره های دندانپزشکی ایران برای برگزاری یک کلاس در این مورد به عنوان یک شرکت از آمریکا، ثبت نام و هزینه آن را هم پرداخت کردم اما فردای آن روز با من تماس گرفتند و کلاسم را کنسل کردند! برای تایید من را پیش رییس مرکز تحقیقات ارتودنسی دانشگاه تهران فرستادند؛ به ایشان که مراجعه کردم، به من گفتند که لازم نیست این را به دندانپزشکان عمومی آموزش دهید، این کار را به ما آموزش دهید.

چند سال قبل، در یکی از این کنگره ها، یک شرکت قصد داشت در این زمینه سرمایه گذاری کند و من پروپوزالی ارائه دادم که در آن سال برای ارائه سالانه 2 هزار مورد ارتودنسی، 800 هزار دلار هزینه داشت؛ ابتدا قبول کرد اما پس مدتی پرسید که نمی شود به جای پرینتر سه بعدی 50هزار دلاری، از پرینتر سه بعدی 10هزار دلاری استفاده کنید! به او گفتم که شما کاری را شروع کرده اید که من صفر تا صد آن را گذرانده و انواع پرینتر را امتحان کرده ام؛ بعدا به این نتیجه رسیدم که این شرکت هم فقط به دنبال رسیدن به چگونگی این کار، بوده است؛ خانمی که در این شرکت استخدام شده بود و در زمینه مهندسی پزشکی تحصیل می کرد، پیش من آمد و گفت که می خواهد تز خود را در زمینه چگونگی سیستم بایومکانیک در کریستال کارکت، با من کار کند و من برای قبول کردن، از او خواستم که تعهد بدهد که بعد از این تز، با شرکتی جز من کار نکند اما قبول نکرد.

البته بعضی از متخصصان ارتودنسی هم وجود دارند که هم اکنون با من همکاری دارند و بیمارانشان را برای انجام کریستال کارکت، به من معرفی می کنند که برخی از آنها، در ابتدا، با این روش مخالف بودند.

انتهای پیام/

ادامه خبر :