جمعه ۲ فروردین ۱۳۹۸ Friday 22nd of March 2019
ads
ads
ads
  1 هفته قبل     ایسنا

کورش سلیمانی  با اعتقاد بر اینکه سی وهفتمین جشنواره تئاتر فجر به لحاظ سازماندهی و مدیریتی، نمره قبولی می‌گیرد، نسبت به جریان‌سازی نادرست در تئاتر، هشدار داد.


کورش سلیمانی  با اعتقاد بر اینکه سی وهفتمین جشنواره تئاتر فجر به لحاظ سازماندهی و مدیریتی، نمره قبولی می گیرد، نسبت به جریان سازی نادرست در تئاتر، هشدار داد.

این کارگردان تئاتر که در این دوره از جشنواره نمایش «خرده نان» را روی صحنه برد، با ارزیابی جشنواره ی سپری شده در واپسین روزهای سال به ایسنا گفت: پس از اجرای عمومی نمایش مان، از سوی دبیر محترم جشنواره برای شرکت در این رویداد دعوت شدیم و با توجه به تمایل خود گروه و شناختی که از آقای برهانی مرند دبیر جشنواره داشتیم که از همکاران خوب ما با سابقه ای روشن هستند، شرکت در جشنواره را پذیرفتیم.

او اضافه کرد: جشنواره امسال به لحاظ نظم و انضباط و سازماندهی، نمره قبولی می گیرد و شخصاً به عنوان یکی از شرکت کنندگان، هیچ گونه بی نظمی و مساله آزار دهنده ای در آن ندیدم و این را بدون هر گونه تعارف و مسامحه ای می گویم. برگزاری جشنواره ای، با این گستردگی و حجم، بدون هیچ حاشیه ای، اتفاقی بسیار خوب است که باید به برگزارکنندگان، خسته نباشید؛ گفت.

سلیمانی خاطرنشان کرد: امسال به دلیل درگیری و مشغولیتی که بابت اجرای نمایش خودم در جشنواره داشتم، متأسفانه نتوانستم کارهای زیادی ببینم و نمی توانم درباره کیفیت آثار بویژه نمایش های خارجی قضاوت کنم اما با توجه به روندی که در چندین دوره فعلی جشنواره تئاتر فجر داشته ایم، معتقدم در وضعیتی که برای برگزاری جشنواره و بویژه دعوت از گروه های خارجی، امکانات مالی اندکی داریم و بودجه ناچیزی دست مان است، بهتر است به جای کمیت گرایی، به دعوت از چند کار با کیفیت بالا بسنده کنیم. مانند نمایش هایی که در سال های دورتر برای شرکت در جشنواره فجر دعوت می شدند؛ نمایش هایی که عموماً مبتنی بر متون نمایشی بزرگ جهان بودند و اجرای آنها در جشنواره ما بر جریان کلی تئاتر کشورمان تأثیرگذار بود و بخصوص برای گروه های جوان تر و دانشجو، جنبه آموزشی داشت.

کارگردان نمایش « فالو می » هشدار داد: دعوت از نمایش های بی کیفیت به جشنواره فجر، تأثیر منفی بر تئاتر ما دارد. در سال های اخیر دیده ایم که بیشتر نمایش های خارجی مبتنی بر فرم بوده اند و ناخودآگاه این ذهنیت در دانشجویان و گروه های جوان بویژه گروه هایی که از شهرهای دیگر در جشنواره شرکت می کنند، ایجاد شده که همه تئاترهای خارجی مبتنی بر فرم است و همین مساله، اتفاق بدی در تئاتر ما ایجاد کرده است چراکه فرمالیسم بدون تفکر، هرگز راه به جای خوبی نخواهد برد.

او با تاکید بر لزوم توجه به متن های بزرگ و دارای اندیشه خاطرنشان کرد: فرم گرایی هرگز نمی تواند موجب حذف متون نمایشی درخشانی باشد که پر از تفکرات بزرگ انسانی هستند و کنار گذاشتن این گونه نمایشنامه ها، تأثیر بسیار بدی بر تئاتر ما بر جای خواهد گذاشت.

سلیمانی جایگاه جشنواره ی تئاتر فجر را در تئاتر ایران، بسیار تعیین کننده دانست و گفت: جشنواره تئاتر فجر، رویداد بسیار مهمی در تئاتر ماست صرف نظر از اینکه در آن شرکت کنیم یا نکنیم و جوایز آن هم بسیار اهمیت دارند چراکه این جایزه ها جریان سازی می کنند و در سال های اخیر دیده ایم، جشنواره تئاتر فجر آنچنان برخی از استعدادها را بزرگ کرده که آن جوانان دچار توهم شده اند و از سوی دیگر با بی اعتنایی به دیگر چهره های مستعد، موجب سرخوردگی آنان شده است.

کارگردان نمایش «ناگهان پیت حلبی» ادامه داد: مهم تر از اینها، حمایت جشنواره تئاتر فجر، از یک جنس خاص نمایشی است که موجب می شود تئاتر ما از تنوع و تکثر دور شود و آن جریان سازی که بدان اشاره کردم، به شکلی دیگر رخ می دهد. همه اینها برای تئاتر ما تهدیدی بزرگ است. فاجعه آنجاست که وقتی با تئاترهایی فاقد ارزش مواجه می شویم، جشنواره فجر اتفاقاً به همین نمایش ها جایزه هم می دهد و با این شیوه، جریانی ناسالم را در تئاتر ایجاد می کند.

سلیمانی افزود: برای ما اجرای تئاتر و شریک شدن آن با تماشاگر، اهمیت دارد و درست است که وقتی جوان تر بودیم، جایزه هم مهم بود ولی بعد از سال ها تجربه، جایزه دیگر اهمیتی ندارد و حال به جایی رسیده ایم که فکر می کنیم نباید وقت را هدر داد بلکه باید از هر لحظه برای خلق یک اثر نمایشی بهره جست.

او اضافه کرد: شخصاً بسیار مشتاق کار کردن هستم و استقبال تماشاگران برایم مهم تر از اجرای نمایش در جشنواره هاست ولی نباید جریان سازی تئاتر فجر را فراموش کنیم بلکه هر یک از ما در هر جایگاهی که هستیم، باید احساس مسئولیت داشته باشیم و فراموش نکنیم که همه چیز از انتخاب متن آغاز می شود و به این بیندیشیم که حمایت از هر اثر نمایشی چقدر بر بدنه تئاتر ما اثرگذار است و از نظر علمی آموزشی و پژوهشی چگونه تئاتر اصیل ما را تقویت می کند.

سلیمانی در پایان متذکر شد: تئاتر، شیوه های اجرایی بسیار متنوعی دارد که همه آنها باید در جای خود مورد توجه قرار بگیرند و فراموش نکنیم که گاه حمایت از برخی گونه های خاص، نه تنها موجب سلامت و شور و نشاط بدنه تئاتر ما نمی شود بلکه به خود ما به عنوان تماشاگر یا هنرمند به جای دریافتی حال خوش، بیماری منتقل می کند.

انتهای پیام

ادامه خبر :