پنجشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸ Thursday 21st of March 2019
ads
ads
ads
  5 روز قبل     زومیت

کامپیوترهای مک تاریخ دور و درازی دارند و تأثیر زیادی در مسیر پیشرفت کامپیوترهای شخصی داشته‌اند. در این مطلب به مناسبت سی و پنج سالگی مک به مرور تاریخ پرماجرای این محصول می‌پردازیم.


چندی پیش، سی و پنجمین سالگرد معرفی اولین کامپیوتر مکینتاش اپل  بود؛ کامپیوتری که آغازگر انقلاب کامپیوترهای شخصی امروزی شد. از زمان عرضه در ۲۴ ژانویه ی سال ۱۹۸۴، مکینتاش  و دیگر مک هایی که پس از آن عرضه شدند، تأثیر بزرگی بر کامپیوترهای شخصی و لپ تاپ هایی که استفاده می کنیم داشتند. به مناسبت این رویداد، در این مطلب به تاریخچه ی این کامپیوترهای همواره در حال پیشرفت Apple می پردازیم که اولین کامپیوترهای شخصی تیراژ بالا با رابط کاربری گرافیکی بودند.

روز بیست و چهارم ژانویه، استیو جابز اولین کامپیوتر مک را به دنیا معرفی کرد؛ کامپیوتری All-In-One با پردازنده ی ۸ مگاهرتزی 68k موتورولا ، به همراه نمایشگر ۹ اینچی، فلاپی درایو ۳.۵ اینچی و ۱۲۸ کیلوبایت رم. بزرگ ترین عامل فروش این محصول رابط کاربری گرافیکی آن بود که با موس کنترل می شد و شامل المان هایی از شرکت تحقیقاتی افسانه ای پالو آلتو، زیراکس پارک (Xerox PARC، که اکنون PARC یا Palo Alto Research Center نام دارد) بود. همچنین اولین مک دو نرم افزار MacPaint و نرم افزار پردازش متن MacWord را به همراه داشت که در آن زمان انقلابی بودند.

استیو جابز به همراه اولین مک

قیمت مکینتاش ۲۴۹۵ دلار بود و ۳۵ سانتی متر ارتفاع و ۷.۵ کیلوگرم وزن داشت، که با جعبه ی حمل آن که به صورت جداگانه عرضه می شد، به حدود ۱۰ کیلوگرم می رسید. در ادامه قسمتی از اولین نمایش مکینتاش را می بینیم؛ پیش از این مردم تنها تصاویری از آن را دیده بودند و در این ویدئو می بینید که چقدر از توانایی های آن شگفت زده می شوند.

علاوه براین معرفی مکینتاش با تبلیغ معروف یک و نیم میلیون دلاری سوپر بول، ساخته ی ریدلی اسکات ، همراه بود.

بسیاری مایکروسافت را دشمن مک می دانند. اما این شرکت درواقع یک سال پس از عرضه ی مک، یکی از اولین شرکای بزرگ آن بود. مایکروسافت دو اپلیکیشن را، با نام های ورد و اکسل ، برای مک عرضه کرد (در آن زمان اکسل به طور اختصاصی برای مک عرضه شد). همچنین مایکروسافت در این زمان، پاورپوینت را از شرکتی به نام Forethought خرید.

علاوه براین سال ۱۹۸۵، سال عرضه ی اولین پرینتر لیزری اپل و نرم افزار نشر رومیزی Aldus PageMaker بود؛ دو محصولی که آغازگر انقلاب نشر رومیزی، که کامپیوترهای مک به خاطرش شهرت دارند، شدند. تا پایان ۱۹۸۵ هر دو بنیان گذار اپل یعنی استیو جابز و استیو وزنیاک  این شرکت را ترک کردند و مایکروسافت هم Windows 1.0 را معرفی کرد؛ حرکتی که به نقطه ی عطفی در روند تکامل کامپیوترهای شخصی تبدیل شد.

پرینتر LaserWriter

مک ارتقای بزرگی در قالب مکینتاش پلاس به خود دید. این دستگاه ۱ مگابایت رم و پورت SCSI (اِسکازی) داشت که استاندارد جدیدی برای اتصال دستگاه های جانبی بود و امکان اتصال زنجیره ای دستگاه هایی مانند پرینتر و هارد اکسترنال  را فراهم می کرد. سیستم عامل مک به نسخه ی 3.0 رسید و شامل بهبودهایی مانند امکان قرار دادن فولدرها داخل یکدیگر بود.

پورت SCSI در Macintosh Plus

مکینتاش پلاس کنار رفت و راه را برای دو مک جدید باز کرد: Macintosh SE، که انتخاب بین دو فلاپی  درایو یا یک هارد دیسک  داخلی را به کاربر می داد، و Macintosh II که کاربران کسب وکارها را هدف قرار داده بود.

مکینتاش SE با دو فلاپی درایو

Mac II  نمایشگر ۱۳ اینچی ۲۵۶ رنگ و پردازنده ی ۱۶ مگاهرتزی داشت و می توانست تا ۱۲۸ مگابایت رم داشته باشد. Mac OS نیز به نسخه ی ۵.۱ رسید و امکان پرینت در پس زمینه را مهیا کرد.

یک نکته ی جالب Macintosh SE این بود که به دلیل افزایش ظرفیت رام به ۲۵۶ کیلوبایت، تیم سازنده توانست ویژگی پنهان جالبی در آن قرار دهد؛ با رفتن به آدرس 0x41D89A رام، چهار عکس از تیم سازنده مشاهده می شد:

چهار عکس پنهان شده ی تیم سازنده ی Macintosh SE

در برخی دیگر از پروژه های اپل نیز چنین ویژگی های پنهانی مشاهده می شود که طرفداران اپل علاقه ی زیادی به آن ها دارند.

در ادامه اپل Macintosh IIx را با سیستم عامل نسخه ی 6.0 معرفی کرد. همچنین درایو CD-ROM  اکسترنال AppleCD SC معرفی شد تا به این ترتیب اپل یکی از اولین تولیدکنندگان کامپیوتر ی باشد که از این تکنولوژی استفاده می کند.

AppleCD SC (شکل اول) - درگاه سی دی به این دلیل بزرگ است که در گذشته معمولا سی دی ها در قابی مخصوص مانند شکل دوم قرار می گرفتند و قاب را داخل درایو قرار می دادند

در همین زمان استیو جابز اولین ثمره ی شرکت کامپیوتری جدیدش، NeXT را رونمایی کرد. این محصول با نام Next Computer، طراحی مکعبی داشت (به همین دلیل برخی آن را The Cube خطاب می کردند) که همراه با یک درایو مغناطیسی-نوری (Magneto-Optical)، به جای فلاپی، و یک مانیتور ۱۷ اینچی، عرضه می شد. در این محصول شاهد نگاه آینده نگرانه ی استیو جابز در مورد تکنولوژی های پیش رو هستیم که بعدا در مک ها نیز آن را می بینیم.

اپل سه مک جدید معرفی کرد: SE/30 و Mac IIc و Mac IIci که در میان آن ها Mac IIci از سایر جذاب تر است. این مدل یک مک ماژولار با مانیتور  رنگی جدا و یک کیس جمع وجورتر است و پردازنده ی ۲۵ مگاهرتزی 68k دارد که آن را به سریع ترین مک در زمان خود تبدیل کرد.

همچنین اپل اولین لپ تاپ  خود، Macintosh Portable را با وزن ۷.۲۵ کیلوگرم، و قیمت ۶۵۰۰ دلاری، در ماه سپتامبر معرفی کرد. در شرکت نکست نیز استیو جابز از سیستم عامل مبتنی بر یونیکس NeXTSTEP رونمایی کرد که بعدها تأثیر زیادی در مسیر مک ها داشت.

اپل سریع ترین کامپیوتر خود تا به آن روز را معرفی کرد: Macintosh IIfx با پردازنده ی  ۴۰ مگاهرتزی. این محصول برای مبارزه با این تصور غلط که کامپیوترهای شخصی با سیستم عامل DOS بسیار سریع تر از رقبای مک خود با رابط کاربری گرافیکی هستند، طراحی شده بود. Windows 3.0 مایکروسافت هم در همین سال به بازار آمد، که در این زمان سهم اپل از بازار کامپیوترها ۲۰ درصد بود.

مکینتاش IIfx

اپل به رقابت شدیدتری با پی سی ها پرداخت. این شرکت شش مک جدید را معرفی کرد که شامل دو کامپیوتر رده بالا با نام Quadra بود؛ دو کیس  با پردازنده ی Motorola 68040 که تا ۲.۵ برابر سریع تر از نسل های قبلی بودند.

علاوه براین اپل سری جدید Mac Portable را با نام PowerBook معرفی کرد که اولین لپ تاپ هایی بودند که مثل لپ تاپ های امروزی کیبورد در عقب و ترک پد در جلو قرار داشت. مک او اس نیز به نسخه ی 7.0 رسید.

شرایط برای اپل دیگر چندان خوب نبودند. این شرکت سری کامپیوتر Performa را عرضه کرد که باتوجه به زمان خود قدرت پایینی داشتند. در این بین مایکروسافت با همکاری اینتل راه را برای کامپیوترهای شخصی x486 با کارآیی بهتر و سیستم عامل Windows 3.1، که محبوبیت آن روزبه روز در حال افزایش بود، هموار کردند. همچنین اوضاع نکست بهتر شده بود و نسخه ی 3.0 سیستم عامل NeXTSTEP به جز پردازنده های Motorola 68k از پردازنده های اینتل نیز پشتیبانی می کرد که این پشتیبانی در سال بعد اضافه شد.

اپل ۱۹ مک جدید در ۶ رده ی مختلف معرفی کرد: سری Color Classic، سری پایین رده ی LC، میان رده ی Centris و بالارده ی Quadra، و همچنین کامپیوترهای Performa و PowerBook. اپل اعلام کرد که تاکنون ۱۰ میلیون کامپیوتر مک فروخته است. اما رقابت سنگین تر شده بود و مایکروسافت اعلام کرد که ویندوز بیش از ۲۵ میلیون کاربر دارد.

اپل اولین مهاجرت بزرگ خود در تاریخ ۲۵ ساله ی مک را انجام داد و دستگاه هایی با پردازنده های PowerPC که از معماری RISC بهره می بردند، معرفی کرد. پردازنده های PowerPC به مقدار بسیار زیادی سریع تر از پردازنده های بر پایه ی CISC بودند که تا پیش از آن در محصولات این شرکت استفاده می شد، و نتیجه ی همکاری میان اپل، IBM و موتورولا  بودند. همچنین در این سال سیستم عامل اپل به نسخه ی ۷.۵ رسید.

پردازنده ی پاورپی سی

این بار اپل دو اتفاق ناگوار را تجربه کرد: Windows 95 و ادامه ی موفقیت پردازنده های بسیار محبوب پنتیوم اینتل. فروش مک های مجهز به پردازنده های PowerPC مناسب بود اما سایر دستگاه ها فروش ناامیدکننده ای را تجربه کردند. اپل حق استفاده از سیستم عامل  خود را عرضه کرد تا با تأخیر وارد رقابت با سیستم های ویندوز و اینتل شود. در ماه سپتامبر استیو جابز به مجله ی Fortune گفت که راه نجات اپل را می داند اما هیچکس در این شرکت به حرف او گوش نمی دهد.

در ماه فوریه استیو جابز در صحبت با Fortune، با سخنانش بسیاری را شگفت زده کرد. او گفت:

اگر من مدیریت اپل را بر عهده داشتم، تا جای ممکن از مکینتاش سود می بردم و درکنار آن مشغول کار روی محصول بزرگ بعدی می شدم. نبرد کامپیوترهای شخصی به پایان رسیده است. تمام شد. مایکروسافت مدت ها پیش پیروز شد.

اپل بالاخره استفاده از پردازنده های قدیمی 68k را کنار گذاشت و کار روی نسخه ی هشتم Mac OS را آغاز کرد. تا پایان این سال اپل شرکت جابز، NeXT و سیستم عاملش NeXTSTEP را تصاحب کرد. استیو جابز به اپل بازگشت که این موضوع سرآغاز تبدیل شدن اپل به شرکتی که امروز می شناسیم بود.

Twentieth Anniversary Macintosh به مناسبت بیست سالگی اپل، که محصولی بسیار ناموفق بود

اپل سری محصولات بیش ازحد زیاد و مشتریان بسیار کمی داشت و در حال ضرر بود. جابز که اکنون مدیرعامل موقت این شرکت بود در ماه اکتبر در مصاحبه با Time شرایط نامساعد اپل را شرح داد. او گفت:

اپل دارایی های فوق العاده ای دارد، اما به نظرم بدون مقداری توجه، این شرکت ممکن است، ممکن است، ممکن است ... ممکن است، ممکن است از بین برود.

اپل بیل گیتس را برای خرید سهام این شرکت به ارزش ۱۵۰ میلیون دلار متقاعد کرد. جابز استفاده از سیستم عامل مک در کامپیوترهای غیر اپل را متوقف کرد. Mac OS به نسخه ی هشت رسید و اپل کار روی Rhapsody، نسل پیش از Mac OS X را آغاز کرد. تا پایان این سال اپل مک هایی با چیپ PowerPC G3 عرضه کرد که قدرت بسیار بیشتری نسبت به نسل های پیشین خود داشتند.

استیو جابز به مبارزه با محصولات اپل ادامه داد و تولید دستیار دیجیتال شخصی (PDA) اپل را که نیوتون نام داشت، متوقف کرد.

او تمرکز شرکت را روی محصول جدیدی قرار داد که اپل را به روزهای اولش باز می گرداند: iMac . رویای جابز در قالب یکی سیستم All-In-One  با پردازنده ی ۲۳۳ مگاهرتزی PowerPC G3، ۳۲ مگابایت رم، هارد  ۴ گیگابایتی و نمایشگر ۱۵ اینچی، رنگ حقیقت به خود گرفت. این محصول فاقد درایو فلاپی یا درگاه های قدیمی بود و به جای آن ها اتصال آسان به اینترنت  و درگاه USB ، فناوری جدید اینتل برای اتصال دستگاه های جانبی، ارائه می داد. آی مک به محبوبیت زیادی در میان کاربران سراسر جهان دست پیدا کرد.

استیو جابز به همراه آی مک G3

آی مک سریع تر شد و در رنگ های جذاب بیشتری به بازار عرضه شد. کیس پاور مکینتاش با رنگ مشابه آبی فیروزه ای و پردازنده ی PowerPC G3 با فرکانس تا ۴۵۰ مگاهرتز، وارد بازار شد.

همچنین اپل سری جدیدی از لپ تاپ هایش را با پردازنده ی G3 راهی بازار کرد، که iBook نام داشت.

اما بزرگ ترین شگفتی اپل در این سال Power Mac G4 بود که اپل آن را «اولین سوپرکامپیوتر  رومیزی جهان» نامید.

نهایتا در این سال اپل اولین روتر وای-فای  802.11b را با نام AirPort به نمایش گذاشت و معرفی Mac OS X Server، نمایشی را از یک تغییر بزرگ در رابط کاربری مک، به جهانیان ارائه کرد.

ایرپورت

استیو جابز نوید نسخه ی مصرف کننده ی Mac OS X (مک او اس تِن بخوانید) را داد و اولین نسخه های آزمایشی آن در اواخر این سال منتشر شدند. این سیستم عامل به طور کلی خوب به نظر می رسید، اما از نظر برخی ویژگی ها کمبود داشت و مقدار زیادی کند بود. با این وجود، با نسخه ی ۹ تفاوت زیادی داشت؛ Mac OS X یک سیستم عامل مبتنی بر Unix بود که بر پایه ی NeXTSTEP و دیگر فناوری های توسعه یافته در NeXT ساخته شده بود.

بتای عمومی Mac OS X با اسم رمز Kodiak - نسخه ی نهایی با اسم رمز Cheetah منتشر شد

کامپیوترهای مک موجود؛ آی مک، آی بوک، پاور مک و پاوربوک، صرفا افزایش سرعت و تغییر رنگ را تجربه کردند و تغییر اساسی نداشتند. همچنین Power Mac G4 Cube عرضه شد؛ یک کامپیوتر بدون نمایشگر و جمع وجور که یادآور دوران استیو جابز در NeXT بود. البته این محصول به دلیل قیمت بیش از حد و مشکل ایجاد شکستگی در قاب آن، شکست خورد.

اپل Mac OS X 10.1 را با ترکیب رنگ Aqua، جلوه های شفاف و جای خالی برخی ویژگی ها، عرضه کرد. هنوز بسیار کند بود و عبارت «توپ ساحلی چرخان مرگ» به اصطلاحی آشنا برای کاربران مک تبدیل شد (در زمان انتظار، نشانگر موس  مک به شکل توپ ساحلی چرخان نمایش داده می شود). از نظر طراحی این نسخه ویندوز ویستای اپل محسوب می شد؛ محتوا و طراحی خوبی که کندتر از آن بودند که قابل استفاده باشند.

اپل همچنین با نسل جدید پاوربوک طراحی کاملا جدیدی را برای لپ تاپ هایش به نمایش گذاشت. این لپ تاپ  حالا نمایشگر  عریض ۱۵ اینچی و پردازنده ی G4 را در قالب بدنه ی تیتانیومی با ضخامت ۱ اینچ (۲۵ میلی متر) جای می داد.

PowerBook G4 Titanium Mercury

آی بوک های جدید نیز عرضه شدند و آی مک هم با ظاهر جدیدش یک فاجعه بود و طرح های Blue Dalmation و Flower Power باعث شدند خریداران به سمت آن نروند. نهایتا اپل موزیک پلیر پنج گیگابایتی خود را با نام iPod معرفی کرد. در این حین مایکروسافت Windows XP را، که هنوز هم استفاده می شود، عرضه کرد.

آی مک با طرح Flower Power

اپل نسخه ی بازطراحی شده ی آی مک را با بدنه ی نیم کره و نمایشگری تخت که با پایه ی کرومی در بالای بدنه معلق بود، عرضه کرد.

علاوه براین چند نسخه ی جدید آی بوک، نسخه ی جدید Power Mac G4 و eMac، که با هدف مدارس ساخته شده بود، را معرفی کرد.

OS X 10.2 Jaguar نیز با ۱۵۰ ویژگی جدید و افزایش سرعتی که کاربران مدت ها انتظارش را می کشیدند، وارد میدان شد.

دستگاه های جدید دیگر قادر به اجرای نسخه های قبل از Mac OS X نبودند. همچنین همه ی محصولات مک؛ آی بوک ها، پاوربوک ها، کیس های پاور مک G4، آی مک و ای مک، دستخوش تغییر شدند. Power Mac G5 در ماه ژوئن، افزایش سرعت بزرگی را برای خانواده ی مک به ارمغان آورد؛ این محصول از دو پردازنده ی ۶۴ بیتی PowerPC G5 شرکت IBM  استفاده می کرد که هرکدام با فرکانس ۲ گیگاهرتز فعالیت می کردند. حافظه ی آیپاد به ۴۰ گیگابایت افزایش یافت و نرم افزار iTunes معرفی شد که درکنار مک روی ویندوز نیز اجرا می شد و استفاده از آیپاد با ویندوز را ممکن کرد.

Power Mac G5 با قیمت پایه ی ۱۹۹۹ دلار

این سال بیشتر در سلطه ی آیپاد بود تا مک؛ حتی اپل محصولات مک را با شعار «محصولی از سازندگان آیپاد» تبلیغ می کرد. آی مک بازطراحی بزرگی را تجربه کرد؛ نمایشگر معلق و بدنه ی نیمکره ای جای خود را به طراحی جدیدی دادند که همه ی این کامپیوتر All-In-One را پشت یک پنل LCD تخت جمع می کرد و شباهت زیادی به آی مک کنونی پیدا کرد. به این ترتیب بیش از یک دهه است که طراحی آی مک دستخوش تغییر آنچنانی نشده است. اپل در این زمان به سلامتی کامل بازگشته بود؛ اما سهمش از بازار کامپیوترهای شخصی به پایین ترین حد خود رسیده بود و تنها سه درصد از بازار جهانی را در اختیار داشت.

اولین اپل استور انگلستان  در خیابان ریجنت لندن افتتاح شد. در ماه های بعد و همینطور که کامپیوترها، لپ تاپ ها و دستگاه های iOS اپل روزبه روز معروف تر شدند، این فروشگاه ها به روشی باارزش برای اپل جهت ارتباط با مشتریان، تبدیل شدند.

اپل استور خیابان ریجنت لندن

IBM چیپ های دو هسته ای PowerPC G5، را به اپل داد تا کامپیوترهای Power Mac G5 را با پردازنده ی دو هسته ای به مشتریان خود ارائه دهد. با این وجود IBM موفق به برآورده کردن نیاز اصلی اپل نبود؛ آن ها یک چیپ سریع و کم مصرف PowerPC G5 لازم داشتند که بتوان از آن در سری های ضعیف تر آی بوک و پاوربوک استفاده کرد.

نهایتا در ماه ژوئن اتفاقی که غیرممکن می کرد رنگ واقعیت به خود گرفت و جابز در WWDC ۲۰۰۵ اعلام کرد که اپل سومین مهاجرت بزرگ خود (اولی گذار از 68k به PowerPC و دومی از Mac OS 9 به Mac OS X بود) را انجام می دهد و از پردازنده های اینتل استفاده خواهد کرد. بنابراین سخت افزار اپل دیگر تفاوتی با پی سی ها نخواهد داشت. OS X 10.5 Tiger نیز در ماه آوریل معرفی شد.

همچنین در ژانویه ی این سال Mac mini هم با پردازنده ی PowerPC G4 عرضه شد. این سری در طول زمان دستخوش تغییرات بسیاری شده است و اکنون دستگاهی بسیار قدرتمند با پردازنده ی Core i7  اینتل است.

همه ی مک های اپل چیپ های PowerPC را کنار گذاشتند و به سراغ پردازنده های Intel Core Duo رفتند. این مهاجرت با آی مک، مک مینی و MacBook Pro آغاز شد و نهایتا در ماه اوت با Mac Pro کامل شد. تا پایان سال مک بوک پرو دستخوش تغییر شد و این بار از پردازنده ها Core 2 Duo بهره می برد.

نسل اول مک بوک پرو؛ که در اندازه های ۱۵ و ۱۷ اینچ تولید می شد

یک سری رده ی مبتدی هم با نام MacBook و نمایشگر ۱۳.۳ اینچی در این سال عرضه شد که تا ۲۰۱۲ نسخه های مختلفی را از آن می بینیم. جنس بدنه ی نسل اول مک بوک ترکیبی از پلی کربنات و فایبرگلاس بود و در دو رنگ سفید و مشکی تولید می شد.

مک بوک ۲۰۰۶

در این سال Boot Camp  نیز معرفی شد. این ابزار امکان بوت ویندوز را درکنار OS X، برای کابران مک هایی که پردازنده ی اینتل دارند، فراهم می کند. اپلیکیشن هایی که هم با پردازنده های PowerPC و هم Intel سازگار باشند چندان رایج نبودند، اما کاربران مک های اینتلی می توانستند با استفاده از برنامه ی Rosetta اپل از اپ های مخصوص PowerPC استفاده کنند.

همچنین در این سال کمپین تبلیغاتی Get a Mac اپل آغاز شد که هدف آن نمایش مزایای مک در مقایسه با پی سی های ویندوزی و ترغیب کاربران به خرید کامپیوترهای اپل بود.

این سال با یک عمل غافلگیرانه شروع شد و اپل مک پروهای هشت هسته ای را، که به شکل سفارش گذاری قابل خرید بودند، معرفی کرد. در ماه اوت اپل از معماری Santa Rosa اینتل برای مک بوک پرو استفاده کرد و آی مک هم طراحی جدید آلومینیومی و شیشه ای، و پردازنده ی Core 2 Duo اینتل را به خود دید.

آی مک ۲۰۰۷ که دو نمونه ی ۲۰ و ۲۴ اینچی داشت

سال ۲۰۰۷، سال معرفی iPhone هم بود و در کنفرانس Macworld در ماه ژانویه بنرهایی با اشاره به پیشینه ی اپل و شعار «۳۰ سال اول تنها آغاز راه بودند. به ۲۰۰۷ خوش آمدید.» به نمایش گذاشته شد.

بنر اپل در کنفرانس سالانه ی Macworld

علاوه براین در ۲۰۰۷ عرضه ی ویندوز ویستا را داشتیم که بسیار مورد انتقاد قرار گرفت؛ و پس از آن OS X 10.5 Leopard در ماه اکتبر عرضه شد که تبدیل به پرفروش ترین به روزرسانی OS X شد.

موفق ترین سال اپل تا به آن زمان، با معرفی مک پرو با نسخه ی پایه ی هشت هسته ای، درکنار آی مک، مک بوک و مک بوک پروهای سریع تر آغاز شد. علاوه براین اپل مک بوک ایر را معرفی کرد؛ لپ تاپی بسیار سبک با ترک پد مولتی تاچ برای ژست های حرکتی .

تا پایان سال دوباره نسخه ی جدیدی از مک بوک و مک بوک پرو معرفی شد که از طراحی بدنه ی جدید آلومینیوم یکپارچه استفاده می کردند و قسمت پایینی آن ها از یک قطعه آلومینیوم برش خورده بود.

بدنه ی یکپارچه ی مک بوک پرو

استیو جابز در ماه ژوئن اعلام کرد که OS X 10.6 Snow Leopard استفاده از توان پردازنده های چند هسته ای را برای تمام اپلیکیشن ها ممکن می کند. با این وجود این سال بیشتر به عرضه ی مک بوک پروی ۱۳.۳ اینچی شناخته می شود. این محصول که کاربران مدتی زیادی منتظر آن بودند، جایگزینی برای نسخه ی ۱۲ اینچی PowerBook G4 محسوب می شد.

اولین نسل مک بوک پروی ۱۳ اینچی

به مرور همه ی مک ها به سمت بدنه ی آلومینیوم یکپارچه رفتند که این اتفاق برای آی مک در اواخر این سال رخ داد.

iMac اواخر ۲۰۰۹، که مانند آی مک های امروزی دو مدل ۲۱.۵ و ۲۷ اینچ داشت

ظهور اپ استور مک آینده ی بدون دیسک های نوری را برای مک ها نوید داد. برای دسترسی به آن به نسخه ی 10.6.6 سیستم عامل Snow Leopard نیاز بود که این موضوع باعث مقداری دشواری در به روزرسانی به OS X Lion در سال بعد شد.

اپ استور مک

مک بوک ایر ۱۱ اینچی در حالی معرفی شد که حدس و گمان ها می گفتند اپل دستگاهی فوق العاده برای رقابت با تمام لپ تاپ های پی سی  ارزان قیمت آن زمان معرفی خواهد کرد؛ ظاهرا اپل تصمیم گرفت این کار را به جای مک بوک با iPad  انجام دهد.

نسل اول مک بوک ایر ۱۱ اینچی درکنار مدل ۱۳ اینچی

OS X Lion در ماه ژوئیه در اختیار مشتریان قرار گرفت و اولین نسخه ی OS X بود که روی هیچگونه دیسکی عرضه نمی شد. البته کمی بعد برای کسانی که با اتصال به اینترنت  مشکل داشتند و نمی توانستند از اپ استور استفاده کنند، روی فلش  USB هم ارائه شد. خیلی افراد هم چون به Snow Leopard به روزرسانی نکرده بودند با مشکل مواجه شدند، زیرا به اپ استور مک دسترسی نداشتند.

فلش USB حاوی OS X Lion

همچنین در این سال اپل اولین مک بوک پروهای مجهز به تکنولوژی Thunderbolt اینتل را عرضه کرد؛ که از همان درگاه Mini DisplayPort استفاده می کرد. با اینکه این تکنولوژی هنوز آنقدر محبوب نشده بود، روی تمام مک های جدید قرار گرفت.

تاندربولت در مک بوک پرو

علاوه براین ها آخرین نسخه از مک بوک پروی ۱۷ اینچی در این سال ارائه شد و دیگر شاهد مک بوکی در این ابعاد نبودیم. نسل جدید Mac mini  هم بدون درایو نوری معرفی شد.

Mac mini Server - Mid ۲۰۱۱

در تابستان OS X 10.8 Mountain Lion ازطریق اپ استور  عرضه شد. این نسخه مانند نسل قبلی، به اضافه کردن حس وحال مشابه iOS به OS X ، ادامه داد و از نام گذاری های مشابه برای برخی اپلیکیشن ها بهره می برد.

در اواخر سال، مک مینی و آی مک جدید معرفی شدند. نمایشگر iMac اکنون حتی از قبل هم باریک تر بود و ضخامت آن در حاشیه ها به ۵ میلی متر می رسید.

iMac - Late ۲۰۱۲

مک بوک پرو نیز ارتقای خوبی را در قالب نمایشگر رتینا و بدنه ی باریک یکپارچه بدون درایو نوری، تجربه کرد. هر دو مدل ۱۵ و ۱۳ اینچ در ۲۰۱۲ عرضه شدند و اوایل سال بعد هم نسخه ی بهبودیافته ی آن ها به بازار آمد. علاوه براین یکی از ویژگی های جالب توجه سری جدید، وجود درگاه HDMI بود.

مک بوک پرو ۱۵ اینچی میانه ی ۲۰۱۲ با نمایشگر رتینا

معرفی نسخه ی جدید مک پرو ، که برای مدت زیادی مورد بی توجهی قرار گرفته بود، طرفداران این سری را به وجد آورد.

پس از تغییرات مک بوک پرو، نسخه ی جدید مک بوک ایر نیز معرفی شد. مک های جدید و OS X 10.9 Mavericks (اپل گفت اسم های گربه سانان بزرگ تمام شده اند)، باعث شدند اپل این سال را با شرایط خوبی به پایان ببرد. Mavericks تحول بزرگی نبود و مشکلات خود را داشت اما همچنان موفقیت بزرگی برای این شرکت بود.

معرفی OS X Mavericks در WWDC 2013

در این سال از نظر سخت افزار، محصول چندان متفاوتی عرضه نشد و صرفا برخی محصولات، ارتقاهای جزئی دریافت کردند. اما از نظر نرم افزاری OS X 10.10 Yosemite به دنبال تغییر زبان طراحی iOS در نسخه ی هفتم، طراحی جدیدی، شبیه به iOS، به خود دید.

در سال ۲۰۱۵ اپل چشم انداز جدید خود را برای لپ تاپ های این شرکت ، با معرفی MacBook به نمایش گذاشت. این محصول برخی قسمت های طراحی خود را از آیفون ها  و آیپد های زمان خود الهام گرفته بود و تلفیقی از گذشته، حال و آینده ی این شرکت در خود داشت؛ و در نوع خود لپ تاپ بسیار خوبی بود.

MacBook با نمایشگر ۱۲ اینچی

اپل همچنین سری های مک بوک پرو و ایر را به روز کرد و سری جدید آی مک نیز از نمایشگرهای رتینای 4K و 5K بهره می برد.

اپل در WWDC اعلام کرد که از نام گذاری مشابه سیستم عامل های دیگر خود؛ iOS و watchOS و tvOS، برای سیستم عامل دسکتاپش استفاده می کند و از این پس آن را macOS می خواند. همچنین macOS Sierra معرفی شد که سیری  را به مک آورد. در پاییز، از سری جدید مک بوک پرو، با طراحی جمع وجورتر، کیبورد مشابه MacBook سال گذشته، حذف پورت های مختلف و جایگزین کردن آن ها با تاندربولت ۳ (که درگاهش مثل USB-C است و از آن پشتیبانی می کند)، تشخیص اثر انگشت Touch ID و ویژگی جدید Touch Bar، رونمایی شد.

MacBook Pro با تاچ بار و تاچ آیدی

در روزهای پایانی ۲۰۱۷، اپل عرضه ی iMac Pro را آغاز کرد. این نسخه ی بسیار قدرتمند All-In-One آی مک به طور خاص برای افراد حرفه ای طراحی شده است و مشخصاتی بسیار قوی، از جمله پردازنده ی زئون اینتل، ۳۲ گیگابایت رم و کارت گرافیک AMD Radeon  Pro Vega 56، دارد. این محصول همچنین با قیمت پایه ی ۴۹۹۹ دلاری، یکی از گران قیمت ترین دستگاه های اپل تا به امروز است.

۲۰۱۸ سالی بود که اپل به حرف طرافدارانش گوش داد و برخی از محبوب ترین محصولاتش را که اخیرا به آن ها بی توجهی شده بود، به روز کرد. یکی از آن ها به روزرسانی دیر اما بسیار خوب مک مینی، کامپیوتر کوچک اپل بود و ویژگی های بسیار خوبی را به این دستگاه افزود که آن را به انتخابی مناسب برای افراد حرفه ای و هنرمندان تبدیل می کند.

مک بوک ایر هم با طراحی باریک تر، نمایشگر بهبودیافته و سخت افزار به روزشده، آپدیتی را که بسیار نیازمندش بود، دریافت کرد.

اکنون که مکینتاش ۳۵ ساله شده، آیا اپل امسال هم مثل سال گذشته صرفا برخی محصولات قبلی خود را به روز می کند؟ یا ۲۰۱۹ سالی ماجراجویانه برای آن ها خواهد بود؟ باید صبر کنیم و ببینیم، اما اپل تا همین الآن هم تجربه ی خوبی از CES 2019 داشته است ؛ درحالی که حتی در آن حضور نداشت!

امیدواریم از خواندن این مقاله لذت برده باشید. آیا با هیچ کدام از این مک ها خاطره دارید؟ کدام یک دلخواه تان است؟ سرگذشت کامپیوترهای مک را چطور ارزیابی می کنید؟ دیدگاه خود را با ما و دیگر کاربران زومیت به اشتراک بگذارید.

ادامه خبر :